مام چون شد عفيفه فرزندش * پرده‌پوش و عفيفه‌تر گردد قحبهء بدمنش اگر زايد * بچه‌اش فتنه‌جو و شرّ گردد اين بود دستور اخلاقى زنان ؛ و اين است موجب سعادت در دنيا و آخرت و دولت و ملّت و مملكت ؛ و ليكن در عين حال به من بگوييد آيين تقوا ما نيز دانيم ؛ اما چه چاره با بخت گمراه ! فعلا كه اين است بدبختى ما زنان كه در مرئى و منظر و فضيحتش قابل بيان نيست ؛ و اين است روز سياه يك مشت مسلمانان بىملجأ و پناه از دست مشتى فرنگىمآبان و متجدّدين ايران و بيگانه‌پرستان جاهل و نادان . نمىدانم ديگر چه خيال دارند ؟ مملكت ايران را كه يگانه مادر عزيزشان بود ، دادند به نكاح ناپدرىها و بيگانگان ، آن هم به طريق فحشا و زنا . ديگر ندانم از سر ما يك مشت زنان و دوشيزگان و يك عدّه نواميس اسلام و دختران پيغمبر و دين و قرآن چه مىخواهند ! بخوانيد خواهران من اشعار سيد محمّد طباطبايى را در جواب نصيرى ملعون براى روشنايى فكرتان بد نيست . مبادا چشم بسته به دام اين دسته شهوت‌پرستان خوك‌سيرتان بيفتيد و به همين مقدار سخنرانى خود را خاتمه مىدهم تا از استفاده محضر شريف بىبى عين الحيات محروم نمانيم . كسى كه عفعف بيهوده چون كلاب كند * غلط بود اگر انسان بر او جواب كند ولى به سنگ ببايد سر سگان كوبيد * مباد مردم بيچاره را عذاب كند به غير راندن شهوت چه در نظر دارد * كسى كه سعى به برچيدن نقاب كند ؟ خدا ستوده به قرآن كه زن بپوشد رخ * درى كه بسته از او شد كه فتح باب كند ؟ مگر كه آيهء « يدنين » را نخوانده عدو * كه جهل بيهده دايم به شيخ و شاب كند به امر و نهى الهى فقيه را چه گناه ؟ * بگو حسود رود بر خدا جواب كند برو بمير به شيخ و فقيه طعنه مزن * چگونه شب‌پره تكذيب آفتاب كند ز پاك‌دامنى شيخ ما همين بُد بس * كه از نواهى اسلام اجتناب كند نه چون تو زانى و زنديق و زشت و زن صفتى * بگويد آن‌كه زن از من چرا حجاب كند فقيه تابع شرع است و ديگران به هوا * از آن خداى ورا مالك الرّقاب كند هواپرست اگر فرصتى بدست آرد * به نيم لحظه دو صد خانه را خراب كند كسى كه رشتهء خود بر هوىپرست دهد * چنان بود كه عمارت به روى آب كند ز بانگ يك دو سه شهوت‌پرست بىپروا * چگونه گوش كسى حرف بىحساب كند كدام عقل كند حرف ياوه را تصديق * كدام فكر چنين كار ناصواب كند به حرف ابله نادان كسى به چاه افتد * به پيش آب كسى تكيه بر سراب كند كسى كه نام تمدّن برد چرا شب و روز * براى رفع حجاب اين قدر شتاب كند